یادم نمیاد 10 سالم شده بود یا نه اما از همون موقع ها در مقایسه با اسباب بازی، مامانم بیشتر برام کتاب میخرید. تقریبا تمام کتابای مخصوص سن خودمو داشتم. گوژپشت نتردام هم جزو همین کتابا بود. امسال تو نمایشگاه کاملا اتفاقی رفتم غرفه کودک و نوجوان، انتشارات قدیانی... کتابای قشنگی داشت که کودک درونم جلوشون کوتاه اومد و چندتایی خریدم که یکیش گوژپشت جان به قلم زیبای ویکتور هوگوی فرانسوی بود. درسته که کتابهای این رده سنی خیلی خلاصه و سانسور هستن اما سادگی و زیباییشون اصلا کم نشده و به نظرم خوندن این دسته داستانها برای ورود به دنیای بزرگ و قشنگ کتابها خیلی مهم

جمعه ..... من و مامی و چایی... #تونل هم به آخر رسید.. عنوان: تونل نویسنده: ارنستو ساباتو ترجمه: مصطفی مفیدی ناشر: نیلوفر چاپ 5 موضوع: داستانهای آرژانتینی *** حتی ابلیس هم نمیتواند پیش بینی کند که انسان چه چیزی را به یاد می آورد و چرا آن را به یاد می آورد. من یکی که هیچ وقت عقیده نداشته ام چیزی به نام حافظه جمعی وجود داشته باشد- همان حافظه جمعی که میتواند وسیله ای باشد که با آن انسان ها از خویش حمایت میکنند. عبارت "روزگار خوش گذشته" به آن معنی نیست که اتفاقات بد در گذشته کمتر رخ میدادند، فقط معنی اش این است که خوشبختانه مردم به آسانی آن اتفاقات را از یاد برده ان